Lummelende luiaards
Door: Michiel Ankersmit
Blijf op de hoogte en volg michiel
15 Maart 2018 | Nicaragua, Matagalpa
Dag 15 - Matagalpa (Nicaragua)
We zouden om negen uur vanochtend opgehaald worden. Wat natuurlijk geen probleem is, we zijn tegenwoordig immers ochtendmensen. Dus na een ontbijt in de wagen gestapt, daarin bleken ook twee Franse toeristen zich te bevinden. Na wat informatie over het dagprogramma stopte de chauffeur (Raoel, die ook nog eens jarig was vandaag) omdat hij iets in de boom zag hangen; een luiaard! Deze vriendelijke vriend deed zijn naam alle eer aan en verkeerde in een comateuze toestand, ondanks onze aanmoedigingen bleef hij slapen, een koppige slaapkop dus. Hierna reden we weer verder en opeens zei Geerda "stop!", luiaard nummer twee! Dit herhaalde zich nog een paar keer, we zagen er zelfs een die even op keek vanuit de boom. Een goed begin van de dag dus! Na ongeveer een halfuur rijden kwamen we aan bij onze eerste stop; een koffie boerderij. Hier kregen we een rondleiding door een alleraardigst meisje genaamd Carlita. Ze vertelde ronduit over de boerderij, over koffie (en over hoe het geoogst en verwerkt wordt), over cacao (dat groeide er ook) en over verschillende andere vruchten die daar groeiden. Ook zagen we weer een luiaard, maar dit keer een die zowaar actief (!) was. We sloten dit gedeelte af met een kop koffie (hoe kan het ook anders), het was een leuk eerste uitje van de dag. Hierna was het tijd voor de lunch, dit was bij een gezin thuis en was best prima (gallo pinto met kip, niet bijster origineel dus). Vervolgens gingen we dan door met tweede gedeelte, een hike door de natuur. Al vrij snel zagen we hierbij een aantal brulapen, met een kleintje. Even later zagen we ook een rode specht en opnieuw een luiaard. Later zagen we nog een luiaard, maar ditmaal een die erg actief was, hij hing aan een boom en deed hier wat gymnastieke oefeningen. Daarbij bleef hij ook nog eens erg mooi poseren zodat hij goed op de gevoelige plaat gezet kon worden. Als klap op de vuurpijl was het ook nog eens een ander soort luiaard, namelijk een met twee tenen en donkerder haar, in plaats van de voorgaande met drie tenen en met een lichtere vacht. Opeens zag Geerda (die zich deze vakantie bewezen heeft als een uitstekende spotter van dieren en vogels) een erg mooie roofvogel (een "laughing falcon" volgens mijn zojuist aangeschafte map met dieren), zelfs de gids (Dixon) had nog nooit deze vogel gezien, niet slecht dus (chapeau Geerda!)! De wandeling vervolgde met prachtige uitzichten over een groen dal en door de bossen, erg mooi was het. Aan het einde van de wandeling was er dan een bonus in de vorm van een waterval. Het was een mooie waterval, maar het beste was dat er een meertje bij was waar je een heerlijke verfrissende duik in kon nemen. Het water was heerlijk en vooral erg verkoelend na de wandeling. Na een tijdje moesten we helaas weer verder, na nog tien minuten wandelen werden we weer opgepikt door de jarige Raoel. Hij bracht ons naar nog een laatste waterval, die ook mooi was en waar ik nog een kolibrie en een ijsvogel zag. Hierna gingen we weer terug naar Matagalpa, al met al was het een leuke en afwisselende dag, voor een goede prijs. Nadat we nog even op ons mooie dakterras hadden gezeten en een douche (voor het eerst een warme douche in Nicaragua!) hadden genomen gingen we weer naar de stad. Daar gingen we eten bij een leuk restaurant waar we erg smakelijk aten (ik kip met Jalopeno saus (waarbij ik per abuis de hele rode Jalopeno peper at, dat was best pittig!) en Geerda filet mignon). Daarna was de koek op na deze intensieve maar geweldige dag, hasta manana!
We zouden om negen uur vanochtend opgehaald worden. Wat natuurlijk geen probleem is, we zijn tegenwoordig immers ochtendmensen. Dus na een ontbijt in de wagen gestapt, daarin bleken ook twee Franse toeristen zich te bevinden. Na wat informatie over het dagprogramma stopte de chauffeur (Raoel, die ook nog eens jarig was vandaag) omdat hij iets in de boom zag hangen; een luiaard! Deze vriendelijke vriend deed zijn naam alle eer aan en verkeerde in een comateuze toestand, ondanks onze aanmoedigingen bleef hij slapen, een koppige slaapkop dus. Hierna reden we weer verder en opeens zei Geerda "stop!", luiaard nummer twee! Dit herhaalde zich nog een paar keer, we zagen er zelfs een die even op keek vanuit de boom. Een goed begin van de dag dus! Na ongeveer een halfuur rijden kwamen we aan bij onze eerste stop; een koffie boerderij. Hier kregen we een rondleiding door een alleraardigst meisje genaamd Carlita. Ze vertelde ronduit over de boerderij, over koffie (en over hoe het geoogst en verwerkt wordt), over cacao (dat groeide er ook) en over verschillende andere vruchten die daar groeiden. Ook zagen we weer een luiaard, maar dit keer een die zowaar actief (!) was. We sloten dit gedeelte af met een kop koffie (hoe kan het ook anders), het was een leuk eerste uitje van de dag. Hierna was het tijd voor de lunch, dit was bij een gezin thuis en was best prima (gallo pinto met kip, niet bijster origineel dus). Vervolgens gingen we dan door met tweede gedeelte, een hike door de natuur. Al vrij snel zagen we hierbij een aantal brulapen, met een kleintje. Even later zagen we ook een rode specht en opnieuw een luiaard. Later zagen we nog een luiaard, maar ditmaal een die erg actief was, hij hing aan een boom en deed hier wat gymnastieke oefeningen. Daarbij bleef hij ook nog eens erg mooi poseren zodat hij goed op de gevoelige plaat gezet kon worden. Als klap op de vuurpijl was het ook nog eens een ander soort luiaard, namelijk een met twee tenen en donkerder haar, in plaats van de voorgaande met drie tenen en met een lichtere vacht. Opeens zag Geerda (die zich deze vakantie bewezen heeft als een uitstekende spotter van dieren en vogels) een erg mooie roofvogel (een "laughing falcon" volgens mijn zojuist aangeschafte map met dieren), zelfs de gids (Dixon) had nog nooit deze vogel gezien, niet slecht dus (chapeau Geerda!)! De wandeling vervolgde met prachtige uitzichten over een groen dal en door de bossen, erg mooi was het. Aan het einde van de wandeling was er dan een bonus in de vorm van een waterval. Het was een mooie waterval, maar het beste was dat er een meertje bij was waar je een heerlijke verfrissende duik in kon nemen. Het water was heerlijk en vooral erg verkoelend na de wandeling. Na een tijdje moesten we helaas weer verder, na nog tien minuten wandelen werden we weer opgepikt door de jarige Raoel. Hij bracht ons naar nog een laatste waterval, die ook mooi was en waar ik nog een kolibrie en een ijsvogel zag. Hierna gingen we weer terug naar Matagalpa, al met al was het een leuke en afwisselende dag, voor een goede prijs. Nadat we nog even op ons mooie dakterras hadden gezeten en een douche (voor het eerst een warme douche in Nicaragua!) hadden genomen gingen we weer naar de stad. Daar gingen we eten bij een leuk restaurant waar we erg smakelijk aten (ik kip met Jalopeno saus (waarbij ik per abuis de hele rode Jalopeno peper at, dat was best pittig!) en Geerda filet mignon). Daarna was de koek op na deze intensieve maar geweldige dag, hasta manana!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
